Głęboka Psychologia Jogi

Słowo Joga głównie kojarzy się z fizycznymi ćwiczeniami, rozciąganiem i redukcją stresu. Jest to jeden aspekt nauki jogicznej, ale w rzeczywistości bardzo mały i stosunkowo niedawno rozwijający się. Fizyczna Joga została zaprojektowana przede wszystkim w celu ułatwienia rzeczywistej praktyki Jogi – zrozumienia i całkowitego opanowania umysłu. Wszechobecność zajęć jogi oraz współczesny kult ciała w centrach sportowych i fitness pozwala łatwo zapomnieć, że Joga jest starożytną, duchową, świętą dyscypliną.

Wraz z rosnącym zainteresowaniem naukami umysłowymi i rozwijaniem świadomości naturalne jest, że zwracamy się ku starożytnej nauce Jogi. Przez wieki Jogini badali tajemnice umysłu i świadomości. Zachodnia psychologia twierdzi, że „jeśli nie pojmujesz świata swoim umysłem, to nic nie wiesz”. Jednocześnie twierdzi, że nie możesz wiedzieć wszystkiego za pomocą umysłu. Joga uczy nas, że możemy wiedzieć Coś bez umysłu. Aby zdobyć wiedzę, musimy przekroczyć umysł- dlatego umysł musi milczeć. Jak pisze Satchidanda w swojej wersji Yogasutr, “niezgłębiona zasada może być wyjaśniona tylko przez ciszę, a nie przez słowa. W nie tylko fizycznej ciszy, ale w prawdziwym milczeniu umysłu zaczyna się mądrość.”[i] Jaźń nie może być poznana tylko za pomocą teorii. To tutaj Joga różni się od innych podejść psychologicznych.

Pojawienie się psychologii głębi było historycznie równoznaczne z tłumaczeniem i szerokim rozpowszechnianiem tekstów jogi. Nowo przybyli guru i jogini rozpoczęli działanie na tej samej płaszczyźnie co psychoterapeuci w pracy z podobną klientelą, która szukała innej rady, niż tej od zachodniej filozofii, religii i medycyny. Pojawienie się nowej psychologii głębi zapowiadało lepsze, możliwe porównanie myśli wschodniej i zachodniej. Psychologia głębi starała się opracować mapę doświadczeń wewnętrznych, ugruntowaną w transformacyjnym potencjale praktyk terapeutycznych. Podobna teoria i praktyka wydawała się urzeczywistniać w tekstach jogicznych, a ponadto rozwinęła się niezależnie od rozwoju myśli zachodniej.

C.G. Jung, który cenił jogę za empiryczne podejście oparte na dowodach, postrzegał parę ważnych zbieżności jogi z psychoanalizą. Porównał on psychoanalizę, opisaną w pracach Freuda z Jogasutrami Patanjali’ego, prowadząc wiele wykładów w ciągu kilku lat. Skupiał się na psychologicznej interpretacji Jogi Kundalini. Zapewniał, że joga, jako najstarsza praktyka filozoficzna Indii, jest matką psychologii i filozofii (która w Indiach jest jednym i tym samym), a zatem fundamentem wszystkiego, co duchowe.[ii]

Joga, czyli jedność w tłumaczeniu z sanskrytu, ma na celu doprowadzenie do przebudzenia poprzez somatyczne przeżycie, kultywowanie stanów, które łączą nas z czymś większym niż nasze ego- z siecią życia, lub tym, co Jung nazwał “Jaźnią”, powodują przeobrażenie świadomości, wynikające z wewnętrznego doświadczenia. Doświadczalna, urzeczywistniona praktyka stawia nas w kontakcie z naszą fizyczną istotą i w pełni nas uziemia, zatrzymując nas w czymś niezmiennym. Nasz oddech i ruch służą nam do tego, by bardziej świadomie postrzegać rzeczywistość i zmieniać wrodzone schematy i progi, których doświadczamy.

 

UZDROWIENIE I HARMONIA

Joga służy zrównoważeniu i zjednoczeniu sił przeciwstawnych w celu stworzenia harmonijnego bytu. C.G. Jung opisał skrzyżowanie między psychologią głębi a jogą jako zdolność do wyzwolenia, gdyż obydwie drogi prowadzą do “oderwania się od świadomości” … uwolnienia od pasji i uwikłania w przedmioty świata materialnego … psychiczne doświadczenie, które w praktyce wyraża się jako uczucie wyzwolenia “.[iii]

Brak przywiązania, vairagya, dosłownie oznacza “bezbarwny”. Vi oznacza “bez”, „raga” to “kolor”; każde pragnienie przynosi umysłowi kolor. Satchidanda, w swej wersji Jogasutr, wyjaśnia, że w momencie, w którym kolorujemy nasze umysły, powstaje fala – tak samo jak kamień wrzucony do spokojnego jeziora tworzy fale w wodzie. Kiedy umysł jest rzucany przez te pragnienia, nie doznaje spokoju lub odpoczynku. Kiedy umysł przestaje istnieć i staje się czysty, można osiągnąć stały poziom szczęścia. Jeśli nieprzywiązanie doznane jest chociaż raz, nawet przez sekundę, można doświadczyć prawdziwej radości. Zgodnie z tymi naukami, jogini uczą się najpierw doświadczać nieprzywiązania, a następnie cieszyć się wszystkimi rzeczami. To jest, według tej świętej tradycji, sekret sukcesu życia.

Praktykujący już od dawna twierdzą, że joga potrafi wywołać doświadczenia numiczne, termin, który Jung zapożyczył od psychologa Rudolfa Otto do opisu czegoś niezwykłego, niewytłumaczalnego lub tajemniczego. To coś duchownego lub świętego, które prowadzi nas przez doświadczenie ego codzienności i ujawnia nam Boską przynależność, nasz całkowity potencjał. Istotnie, joga była przyczyną przebudzenia Kundalini, siły opisanej jako pierwotna energia, Shakti lub uniwersalna moc, doświadczanej w wyniku połączenia rytualnych praktyk duchowych i somatycznych. Przepływ Kundalini w najwyższej czakrze w “szczęśliwym zjednoczeniu Śiwy i Szakti”, prowadzi do “daleko idącej transformacji osobowości”.

 

PORTAL DO TERAŹNIEJSZOŚCI

Jung wierzył, że joga powstała jako “naturalny proces introwersji”, a takie procesu zwykle prowadzą do zmian osobowościowych. Kundalini to anima, czyli dusza. “Z punktu widzenia bogów, ten świat to mniej niż dziecinna gra; jest ziarnem na ziemi, tylko potencjałem “- napisał. “Nasz cały świat świadomości jest tylko ziarnem przyszłości. A kiedy uda się przebudzić Kundalini i istoty uwalniają się ze swojego zwykłego potencjału, rozpoczyna się świat, który jest światem wieczności, zupełnie innym niż nasz świat “.[iv]

Joga, podobnie jak wiele wschodnich lub mistycznych tradycji duchowych, zakorzeniona jest w idei nie-dualizmu. Oznacza to, że całe stworzenie, w tym ludzkie, jest aspektem boskim i nie jest od niego oddzielone. Choć ten rodzaj transcendentalnej świadomości jest potencjalnie dostępny dla każdego z nas w danym momencie, to ego-tożsamość często stoi na przeszkodzie poczucia tej jedności. Joga, poprzez umożliwienie nam angażowania naszych ciał i doświadczenia teraźniejszości, pozwala nam zawiesić myśli, idee i obawy, które zazwyczaj stoją na drodze do naszego doświadczenia sacrum.

Joga, podobnie jak wiele tradycji i światowych mądrości, może stać się portalem do chwili obecnej, zakotwiczonym w naszych ciałach i na ziemi dzięki ucieleśnionemu oddychaniu i ruchowi. To z kolei może doprowadzić do przekroczenia progów, co pozwala nam czuć się bardziej zrelaksowanymi, połączonymi i ujednoliconymi z większą przestrzenią rzeczywistości – nawet ostatecznie wywołując numiczne, święte doświadczenia. Psychologia głębi, kładąca nacisk na pracę z nieświadomością w celu osiągnięcia większej całości, może doprowadzić nas do podobnych stanów.

 

Przypisy

[i] Yoga Sutras of Patanjali, S.S. Satchidanda, 1978

 

[ii] Jung and Eastern Thought by Harold Coward, State University of New York Press, 1985, str. 11

 

[iii] The Psychology of Kundalini Yoga, C.G. Jung, str. 83

 

[iv] In Yoga Sutras of Patanjali, S.S. Satchidanda, 1978